Dynamika i struktura projektów Erasmus+ w Ostrołęce w latach 2023–2025: analiza ilościowo-jakościowa

Abstrakt

Niniejsze opracowanie prezentuje kompleksową analizę realizacji projektów Erasmus+ przez instytucje edukacyjne z Ostrołęki w latach 2023–2025. Badanie koncentruje się na strukturze, dynamice oraz charakterystyce finansowej projektów współfinansowanych w trzech głównych sektorach programu: kształcenia i szkolenia zawodowego (VET), edukacji szkolnej (SCH) oraz edukacji dorosłych (ADU). Uwzględniono także zmiany w poziomie aktywności instytucjonalnej oraz ewolucję wzorców współpracy międzyorganizacyjnej.

Celem badań było określenie tendencji w zakresie skali, różnorodności i dystrybucji środków Erasmus+ wśród beneficjentów regionalnych. Analiza opiera się na danych pochodzących z oficjalnych list projektów zatwierdzonych do finansowania przez Narodową Agencję Programu Erasmus+ (FRSE). Dane poddano analizie ilościowej z wykorzystaniem narzędzi Python (biblioteki pandas, matplotlib), umożliwiającej opracowanie statystyk opisowych oraz wizualizacji prezentujących zmiany w czasie, strukturę sektorową i aktywność poszczególnych instytucji.

Wyniki badań wskazują na systematyczny wzrost łącznej wartości projektów i liczby beneficjentów
w analizowanym okresie, co odzwierciedla rosnącą skuteczność instytucji w pozyskiwaniu funduszy europejskich. Największy udział w finansowaniu posiadał sektor VET, co potwierdza jego strategiczne znaczenie dla rozwoju kompetencji zawodowych, cyfrowych i ekologicznych. Wzrost średnich oraz median wartości projektów świadczy o profesjonalizacji zarządzania projektami i poszerzaniu współpracy międzynarodowej.

Istotnym wnioskiem jest także dywersyfikacja beneficjentów – w 2023 roku środki koncentrowały się w wąskim gronie liderów, natomiast w roku 2025 rozkład finansowania stał się bardziej równomierny, obejmując większą liczbę instytucji. Oznacza to przejście od modelu scentralizowanego do modelu sieciowego, w którym współpraca i wymiana doświadczeń sprzyjają innowacjom oraz wzmacnianiu potencjału edukacyjnego regionu.

Wyniki potwierdzają, że program Erasmus+ pełni funkcję nie tylko mechanizmu finansowego, ale również strategicznego narzędzia rozwoju instytucjonalnego i regionalnej polityki edukacyjnej. Zwiększona aktywność projektowa sprzyja budowie kapitału społecznego, umiędzynarodowieniu edukacji i integracji lokalnych środowisk w ramach Europejskiego Obszaru Edukacji.

Opracowanie wnosi wkład do badań nad europeizacją edukacji, uczenia się sieciowego i rozwoju kompetencji instytucjonalnych w kontekście realizacji programów Unii Europejskiej. Zaprezentowana metodologia może być wykorzystana do dalszych badań porównawczych nad wpływem programu Erasmus+ na rozwój edukacji i społeczeństwa w ujęciu regionalnym i krajowym.